Omawiany esej ilustruje współczesny stan kultury druku oraz analizuje mechanizmy i tendencje społeczne wpływające na kulturę XXI wieku.
Autor zastanawia się nad przyszłością książki w kontekście zalewu digitalizacji treści oraz nieograniczonych możliwości Internetu. Pisze o śmierci książki, zmierzchu księgarń, zmianach w języku i konstrukcji literatury jako naturalnych konsekwencjach zachowań ludzkich oraz rozwoju technologicznego. Stawia odważne pytania oraz zdecydowane  i kontrowersyjne tezy. Biblioteki bez drukowanych książek, miasta bez pomieszczeń z książkami, „wiosna” piktogramów... Czy oznacza to kres zawodów związanych z kulturą druku? Czy literatura drukowana zamiera wobec dominacji cyberjęzyka, hipertekstu i cyberprzestrzeni? Język nowoczesnego przekazu rządzi się swoimi prawami i własną gramatyką, unika poprawności, w imię symboliki liter i wyrazów. Autor porusza takie zagadnienia jak: open source, e-książka, e-biblioteki, druk na żądanie, e-księgarnie, e-dukacja. Wskazuje na szybko postępujące, nowe zjawiska kulturowe. Podejmuje zagadnienia nie tylko związane z branżą wydawniczą i księgarską, ale także z kulturą jako taką. Zastanawia się nad sposobami zagwarantowania stabilności finansowania kultury w tych nowych warunkach.
Książka wzbogacona jest danymi statystycznymi, wybraną bibliografią oraz indeksem wymienionych w tekście nazwisk i nazw własnych.